Supraśl. Oprócz wspaniałych zabytków, zwłaszcza imponującego klasztoru prawosławnego, można tam podziwiać także drewnianą architekturę. Na zdjęciu główna ulica miasta.

Supraśl. Znakomicie wyremontowany drewniany dom. Ładna brama. W Polsce to nie jest częsty widok, ale akurat w Supraślu odnowionych domów jest dużo.

Supraśl. Uroczy przeszklony ganek.

Supraśl - domy tkaczy budowane począwszy od lat 30-40 XIX w.

Supraśl. Pałac Buchholtzów zbudowany w latach 1892-1903.

Supraśl - 'kraina otwartych okien'.

Elementy dekoracyjne jednego z domów. Obecnie plebania cerkiewna.

Zza drewutni i budynków gospodarczych wyłania się ratusz z bocianim gniazdem.

Krynki. W miasteczku zachował się unikalny, XVIII-wieczny układ urbanistyczny. Z rynku odchodzi 12 ulic, w taki sposób, że plan Krynek przypomina gwiazdę. Można tam też odnaleźć ciekawe konstrukcje ścian domów.

Krynki - jedna z trzech dawniej istniejących synagog (z I poł. XIX w.). Druga została zamieniona na magazyn. Trzecia, największa, została niestety wysadzona w 1971 r.

Kruszyniany. Z 19 meczetów, jakie przed wiekami polscy Tatarzy zbudowali na terenie dawnej Rzeczpospolitej, obecnie zostały dwa - w Kruszynianach i Bohonikach. Reszta znalazła się w granicach Białorusi.

Kruszyniany są dziś ośrodkiem turystycznym. Gości przyciąga meczet z XVIII w. i mizar, czyli muzułmański cmentarz. Dla tych, którzy nie lubią staroci przygotowano pałac ze 'stylową' blachodachówką i cudaczną, krytą strzechą 'tatarską' knajpę. Jeść ponoć dają tam dobrze, ale wygląd lokalu kojarzy się ze snem pijanego architekta...

Na szczęście Kruszyniany mogą się pochwalić wieloma fajnymi autentycznymi domami.

Bobrowniki - ciekawa wieś przyklejona do przejścia granicznego. Ma wiele pięknych domów, ale trzeba umieć je znaleźć.

Bowiem Bobrowniki z drogi głównej wyglądają, delikatnie mówiąc, byle jak.

To zresztą charakterystyczna przypadłość naszego kraju. Jadąc przez Polskę główną trasą można wpaść w depresję. Za to przy bocznej drodze ...

Bobrowniki - detal na poddaszu...

...i w narożniku.

Bobrowniki - tu z kolei ciekawe węgły.

W pobliskiej wsi Chomontowce znajdujemy 'gwóźdź programu' - perłę na trasie.

Chomontowce - ten sam dom od frontu.

Chomontowce - okienko w dachu - nie możemy się oderwać od tego domu...

... chociaż dom vis a vis jest równie ładny. No i te kwiaty.

Chomontowce. Ciekawy detal - doniczka z kwiatkiem.

Chomontowce. Tu z kolei ładne okna.

Szutrową, wąską drogą wśród wzgórz oddalamy się od granicy. Docieramy do wsi Łosiniany.

Wieś Słoja. Piękne okna.

Knyszewicze. To, co tak lubimy w wiejskich krajobrazach - kwiatowe ogródki zamiast równo strzyżonych trawników i rzędu tui.

Sokółka. Największe okoliczne miasto z ciekawą cerkwią, która obecnie doczekała się pozłacanej kopuły. Poza tym nie jest to cud świata :) Ale ma kilka fajnych miejsc.

Sokółka. Ten dom od strony podwórka jest piętrowy.

Sokółka. Na przedmieściach dom z ogromnym gankiem.

Sokółka. Ten sam dom z boku.

Milenkowce, malutka wioska zagubiona gdzieś wśród pagórków Podlasia. Błądzimy po szutrowych drogach, gubimy się w poszukiwaniu Saczkowców.

Saczkowce. W internecie znajdujemy informację, że wieś jest wyjątkowa, bo prawie cała drewniana. To prawda, ale takich wsi odkryjemy w okolicy więcej :)

Saczkowce. Dom gwiazdora ;)

Saczkowce. Dużo kamienia, który według miejscowych 'rośnie" na polach. Stąd dużo kamiennych murków. A przy ulicach - ziemne piwnice z kamienia.

Mijamy Kuźnicę Białostocką i przejście graniczne. Jedziemy wzdłuż granicy do wsi Nowodziel.

Nowodziel to równie piękna wieś jak Saczkowce. Jednak nie ma o niej wzmianki w większości przewodników.

Nowodziel. Detale architektoniczne.

Nowodziel.

Docieramy do wsi Malawicze Górne. Miejsce słynie z wiatraka 'najlepiej zachowanego na sokólszczyźnie'. To spora przesada, bo jego stan nie jest najlepszy.

Malawicze - wiatrak. W środku zachowała się większość urządzeń. Niestety dachu, jak widać, już nie ma. Jeśli nic się nie zmieni, za parę lat wiatrak zniknie.

Malawicze. Widok spod wiatraka jest naprawdę piękny.

Drahle. Stary rozległy dom w środku wsi.

Docieramy do wsi Bohoniki. Oglądamy tatarski meczet. Powstał on ok. 1900 r. na miejscu wcześniejszej budowli. Niedawno został odnowiony dzięki dotacjom UE.

Zwiedzamy meczet. Przewodniczka mówi nam, że we wsi zostały już tylko 4 rodziny pochodzenia tatarskiego. Dlatego meczet i cała miejscowość ożywają jedynie podczas święta Kurban-Bajram, na które zjeżdżają Tatarzy z całej Polski.

Chmielewszczyzna, czyli 'in the middle of nowhere'. Mała wieś wśród lasów, wzgórz, pól.

Chmielewszczyzna. Urzekający ganek.

Samogród - drewniana cerkiew z XIX w.

Chmielewszczyzna. Ruiny, bo tak to można nazwać, starego wiatraka (tzw. holendra). Żal patrzeć, jak niszczeje.

Chmielewszczyzna. Wioska, w której prawie każdy dom zaskakiwał.

Chmielewszczyzna albo Suchynicze. Wioski są obok siebie i teraz nie ma zgody, gdzie to zdjęcie zostało zrobione. W każym razie to Podlasie :)

Z miejscem problem jak wyżej, co do kogutków nie ma wątpliwości. 'Jeszcze wytnę kogutka, kogutka, by mi wesoło piał skoro świt...' - ktoś pamięta tę piosenkę?

Suchynicze. Ładny ganek, nadokienniki - czego chcieć więcej?

Szczęsnowice - ostatni na trasie wiatrak. Nie ma skrzydeł, ale poza tym jest znakomicie zachowany. Z piętra wspaniały widok na okolicę.

Usnarz Górny. Jesteśmy 200 metrów od granicy. Stara droga przez wieś kończy się nagle. Kiedyś nie było tu granicy i można było jechać dalej. Obecnie to kraniec naszego kraju. Musimy zawracać.