Opole Lubelskie. Tu zaczynamy trasę. Na początek miejskie zabytki - znakomity barokowy kościół i dość skromne kamieniczki. Potem powędrowaliśmy szukać drewnianych domów.

Opolskie zabytki - poza kościołem - nie należą do pierwszej ligi. Tym bardziej urocze wydawały się niektóre miejsca poza centrum. Zachwycały nas swoim spokojem i urokiem.

Omijamy powszechnie znany Kazimierz Dolny i kierujemy się na skraj Kazimierskiego Parku Krajobrazowego. Miasteczko Wąwolnica.

Wąwolnica - tu, w odróżnieniu od Kazimierza, wciąż czuć prowincjonalny klimat. Kazimierz to już turystyczna fabryka.

Wąwolnica. Warto tu zajrzeć na podwórka. Zaułki, ganki, dziwne dobudówki... Stara architektura bardzo nas intryguje. W dzisiejszym budownictwie wszystko jest przewidywalne.

Schowany w podwórku dom z opoki kredowej. Drewniany ganek. Data: 1925 rok.

Wąwolnica. W rynku kilka drewnianych kamieniczek. Obok okazały budynek biblioteki.

Niektóre drewniaki są pięknie wyremontowane i cieszą oko.

Wąwolnica. Okazały drewniak z ładnym gankiem.

Wąwolnica, rynek. Ten domek o kształtach jak z dziecięcych rysunków zapewne długo już nie postoi...

Jedziemy na północ. Przy krajowej drodze, w miejscowości Markuszów, wśród nowoczesnych domów relikt starej zabudowy.

Docieramy w dolinę Wieprza. Jeździmy po okolicy, gdzie wciąż sporo sielskich starych siedlisk. Urzeka nas spokój prowincji.

Skok w stronę Wisły. Dęblin to szkoła lotnicza i... tyle. Miasto raczej nieciekawe. Ale przy głównej ulicy parę starych cudów.

Czarny kot na zdjęciu zrobionym w piątek trzynastego.

Jeziorzany, duża gminna wieś. Miejsce zadziwiające - na każdym kroku znajdujemy stare, drewniane domy.

W Jeziorzanach spędzamy sporo czasu. Fotografujemy prawie każdy dom.

Ryneczek. Spokój. Mikrokamieniczki. Jest coś magicznego w tej zabudowie. Co prawda na co drugim rogu stoją unietrzeźwieni panowie czekający na Godota, ale nawet to nie psuje nam wrażeń.

Magia tego miejsca: wiekowe domy zatopione w kwiatach. Spokój prowincji...

Urokliwe okiennice, sympatyczny przeszklony ganek.

Naszą uwagę zwraca dość szeroki dom z naczółkowym dachem i umieszczonymi tam dwoma miniokienkami.

Centrum Jeziorzan. Stare domy w dość gęstej zabudowie. Czujemy tu ducha przedwojennych miasteczek.

Kościół w Jeziorzanach. Podobają nam się te jego krągłości, a jeszcze bardziej usytuowanie kościoła na samym brzegu Wieprza.

Znów w centrum miasteczka, nieopodal kościoła. Wiekowy dom wcisnął się już w ziemię.

Naczółkowe dachy. Uznajemy Jeziorzany za niezwykłe 'zagłębie' starych domów i jedziemy dalej.

Nie tylko dla architektury warto zajrzeć w te strony. Rzeka Wieprz i jego wciąż dzika dolina to piękne miejsce.

Kock. Kolejny przystanek. Jest tu ładnie położony zabytkowy pałac oraz dom rabina, czyli wspaniała drewniana budowla. Być może zostanie ona uratowana. Lubelski skansen chce ją przenieść na swój teren w ramach projektu odtworzenia architektury małych miasteczek.

Projekt lubelskiego skansenu to znakomita inicjatywa. My też szukamy architektury i atmosfery małych miasteczek. W Kocku można to znaleźć.

Kolejnym miasteczkiem na trasie są Czemierniki. Podziwiać tam można renesansowy zamek nad wodą. Nam podobają się też ogromne drewniane domy przy rynku. Zadziwiają swą szerokością i mrocznymi sieniami.

W najbliższych okolicach Czemiernik natrafiliśmy na kilka ciekawych przykładów budownictwa drewnianego.

Jedziemy do Parczewa. To spore miasto i - jak każde - otoczone pierścionkiem bloków. Jednak w centrum, przy głównej ulicy znajdujemy ciekawy dom...

...a przy parczewskim kościele zabytkową drewnianą dzwonnicę. Jest to budowla z 1675 r.

Jesteśmy w Ostrowie Lubelskim. W centrum miasteczka niespodzianka - piękna drewniana kamieniczka, a w niej zakład zegarmistrzowski. Zegarmistrz światła purpurowy?

Ostrów Lubelski to kolejna na trasie miejscowość, która nam się podoba. Niby nie ma tam nic ciekawego - ani wspaniałych zabytków, ani rynku z ratuszem... A jednak!

Dom w Ostrowie Lubelskim. Dach chyli się do środka. Jeszcze parę lat i zobaczymy go tylko na zachowanych fotografiach.

Dzielnice położone dalej od centrum. Drewniane domki, płotki, sady...

Ostrów Lubelski. Zapadają się w ziemię stare domy.

Następna na trasie - Łęczna. Miasto po powstaniu kopalni węgla znacznie się rozbudowało. Centrum jednak zachowało typowo wschodnią, małomiasteczkową zabudowę. Trochę chaotyczną, trochę byle jaką, ale bez wątpienia ciekawą. Najważniejszym zabytkiem miasta jest okazała synagoga.

W Łęcznej znaleźliśmy ciekawy drewniany dom. Jest on również przeznaczony do przeniesienia do budowanego w lubelskim skansenie miasteczka.

Zachodzimy do zabytkowego kościoła w Łęcznej. Zaciekawia nas też budynek stojący tuż obok kościoła.

Łęczna leży nad rzeką Wieprz. To piękna i dzika rzeka. Tak, krajobrazy Lubelszczyny potrafią zauroczyć. Na zdjęciu widok na dolinę Wieprza.